de meidoorn komt in blad

Ja, hoeveel blogs zouden er zo op een dag niet worden gestart, vol goede bedoelingen. En hoeveel blijven er daar na kortere of langere tijd van over…?

Natuurlijk begin ik met de bedoeling om dit lang vol te houden, maar druk-druk-druk is nu eenmaal een ziekte van deze tijd. Om die reden werk ik dan ook al een paar jaar lang mijn site niet meer bij, al blijft de zin om met kruiden bezig te zijn er nog steeds, en blijf ik zoeken naar manieren om te delen in mijn kennis van kruiden, en vooral dan de historische aspecten van het gebruik (zowel de folklore als de geschiedenis van de medicinale – en andere – toepassingen). En de etymologie van plantennamen, en het verzamelen van de volksnamen van een plantje blijft mij ook erg boeien.

Kruidenklets…
Een naam met iets van geschiedenis binnen onze plaatselijke Letsafdeling. Het was de naam van een samenkomst, een ‘koffieklets over kruiden’ met een paar leden van onze letskring. Ik herinner me de eerste kruidenklets, in de herfst, waar we een aantal typische kruiden van de herfst onder de loep namen, en een andere op een prachtige junidag, waarbij we, onder het genot van een wit wijntje met een scheutje zelfgemaakte vlierbloesemsiroop uitkeken naar de komende zomermaanden.

Na die zomerse kruidenklets ging ik langzaamaan steeds minder tijd besteden aan mijn site. De interesse in de kruiden was er nog wel, maar ik was minder gebeten door het computervirus, en de zin om lang achter dat bakje te zitten om een pagina samen te stellen in correcte xhtml (W3C-gevalideerd) was er steeds minder.
En nu dus een blog (let op! opgezet in xhtml 1.0 strict!)… in de hoop dat ik het lang volhoud, maar zonder beloften in dat verband…
Voorlopig zelfs geen uitgesproken ideeën over hoe vaak ik wil posten. Natuurlijk, in de eerste dagen/weken zal dat behoorlijk frekwent zijn, maar daarna?

En de onderwerpen?
Ach, wat me in mijn tuin opvalt aan groeiend groens…
Gedachten over kruidjes allerhande…
Verhaaltjes over hoe planten aan hun naam kwamen…
Wellicht een receptje nu en dan…
Het mini-kruidentuintje dat ik binnenkort voor een vriendin ga aanleggen, het hele proces van voorbereiden en plannen, het eigenlijke werk, en – hopelijk – het mooie resultaat!

Een blog dus als het frisgroene meidoornscheutje dat ik gisteren in de tuin tegenkwam… en misschien groeit het uit tot een stevige nieuwe twijg….

We zien wel…
Tot kletsens!